Ontstaan van club(naam) Zewieties
Frank Depelsmaeker, Sven Goedefroo en Kristof Bruyneel, drie vrienden die op zondagmorgen al geruime tijd gingen fietsen, wilden de zaken iets serieuzer aanpakken en besloten zich aan te sluiten en een verzekering te nemen bij Wielerbond Vlaanderen.
Zo gezegd, zo gedaan en na een toertocht door de Lembeekse bossen namen we een inschrijvingsformulier mee, vulden dit in en stuurden het op. Enkele dagen later kreeg Frank bericht dat hij de 3500ste aangeslotene was en men vroeg hem om na de toertocht van Kruishoutem een interview te geven voor het magazine Cyclosprint! Frank ging daar natuurlijk gretig op in en er werd een afspraak gemaakt om 11u30!
Elf november: de grote dag in Kruishoutem! De drie musketiers waren paraat en voor het vertrek werd nog vlug het eerste contact gelegd met Dhr Grijspeert van Wielerbond Vlaanderen die het interview moest afnemen!
Uit nervositeit vlug de toer wat inkorten om zeker niet te laat te komen op onze afspraak. In de overdrukke zaal dhr. Grijspeert gezocht zodat hij zijn spervuur van vragen kon afschieten op onze Frank. In de gezellige drukte na de aankomst zat de ambiance er al vlug in: onze journalist verstond ons accent niet goed en wij dat van hem niet!
Eerst feliciteerde hij Frank met zijn 3500 ste ingevuld lapje papier om direct daarna zijn eerste vraag af te vuren. Wat is uw doel in het mountainbiken? Waarop Frank direct antwoordde: de beste blijven! Dhr Grijspeert kreeg het al moeilijk. De beste blijven van wie? Waarop Frank: van ons drieën. Zijn jullie dan een groep of hebben jullie een club? Met deze vraag kreeg hij Frank met de rug tegen de muur en keek hij ons vragend. Wij repliceerden met "allez ZEFrank" !! (tijdens het verlof waren we immers met een klein one-linertje naar huis gekomen dat uitgedeind was tot de gewoonte om iedereen ZEKristof, ZESven,... te gaan noemen. Franstaligen spreken met een nogal vreemd engels accent zodat the al gauw ZE wordt!) OnZEFrank was echt uit zijn lood geslagen en Kristof gaf hem een steunend klopje op de schouder en zei "allez ZE-wietie" (wietie is in onze streek dan weer een klein scheldnaampje) Ineens vond ZEFrank zijn inspiratie terug en antwoordde prompt dhr. Grijspeert dat we inderdaad een club vormeden. In koor doopten we onze club ZEWIETIES. De club en de naam waren geboren!
In de daarop volgende dagen kenden we geen rust: Sven moest het shirt ontwerpen, Kristof bracht alles in orde bij de wielerbond (die trouwens onze naam in eerste instantie niet wilde aanvaarden maar die toch gezwicht is door onze volharding, waarvoor dank !) en Frank moest drie weken bekomen van het lachen. Zo zie je maar hoe spontaan een club(naam) kan ontstaan. Ondertussen staan de ZEWIETIES reeds sedert april 2002 op de landkaart !!!
