Dit weekeinde reed ik voor het eerst mee in een strandrace (De Panne).
Ik was erg nieuwsgierig naar wat dit ging geven en ik moet zeggen dat ik behalve enorm afgezien, ook enorm genoten heb.
Het is zeker een aanrader om eens zo'n race mee te pikken, of het nu is om vol voor de tijd te gaan of te genieten van de unieke sfeer, het panorama, de rijsensatie, ... Het weer was zonnig, er stond een oostenwind van 2-3 beaufort en het was rond het vriespunt. Al bij al goede weersomstandigheden dus.
Hoewel iedereen zei wel dat het 'mijn ding' was omdat ik graag op vlak terrein wat doorvlam, stond ik toch met een gezonde spanning in de startbox.
We waren wat aan de late kant (hoewel, 35 minuten stilstaan met 0°C is toch meer dan genoeg) en stonden dan ook halverwege de popelende groep bikers van 1143 deelnemers.
Om 11u30 stipt werd de groep op gang geschoten en werden we voor een kleine 5 kilometer langs de kustlijn naar Bray-les-Dunes gestuurd. Ik had me voorgenomen om onmiddellijk het gas vol open te draaien om te vermijden dat ik in Frankrijk in een 'bouchon' zou stilstaan om de dijk op te draaien. Met meer dan 40 km/h slaagde ik erin om een groot aantal bikers voorbij te rijden zodat ik vrij vlot de dijk kon opdraaien. Daarna reden we terug richting De Panne via een mix van strand en duinenwegels. Op dit stuk van het traject ligt ook een stuk door een camping waar een venijnige helling ons 3 keer van onze grote plateau haalt. De stukken dijk liggen er vandaag door de sneeuw glad bij en in de eerste en tweede ronde is het 'risky business' om hier te proberen voorbij steken en kan er dus een klein beetje recuperatie ingebouwd worden. Eens voorbij het Leopold-standbeeld in De Panne rijden we verder over het strand om opnieuw een camping op te draaien. Daarna rijden we het strand weer op om 7 km terug te rijden langs de waterlijn: terug de kraan vol open, groepje zoeken, waaiers trekken, gaten toerijden, door wadden rijden, zout 'in de toote', ... wat is het fijn om strandracer te zijn!!
Per ronde moet je toch een 5-tal keer van de fiets voor een loopstuk. Vermenigvuldig dat met 3 ronden en ik kan je verzekeren dat die 15 loopstukken wel serieus in de benen kruipen, vooral als je zoals ik een elegante gazelle van net geen 90 kg bent. Wanneer we voor de derde en laatste keer het strand opvliegen voor de lange strook richting Frankrijk is de groep waarmee we net langs de dijk reden helemaal uit elkaar geslagen. Gezien ik niet direct een geslaagde waaier zie komen, beslis ik om zelf kop te trekken. Behoorlijk diep in de rode zone wordt het 7 kilometer kopwerk en tegen we in Bray zijn, rijdt er 20 man in mijn wiel en niemand die wil of zogezegd kan overnemen. De laatste kilometers richting De Panne zijn zwaar en de vermoeidheid kan dan al eens toeslaan. Ik word met mijn neus nogal diep in de zanderige feiten gedrukt wanneer ik me vol enthousiasme op een zandstrook stort. Dit is nogal letterlijk te nemen want met een ongewilde salto vlieg ik over mijn stuur. Gelukkig zonder erg. Op 500m voor de finish moeten we nog eens van de bike en deze laatste hellende loopstrook van 200m naar de dijk is loodzwaar. Gelukkig staan Kristof en Sylvie daar te roepen om nog een laatste boost te geven en met de laatste krachten en opkomende krampen sleu ik me naar de finish. 2u04'en 58sec na de start passeert de finishboog boven mijn fiets en kan de recuperatie beginnen.
Eindresultaat: 261ste op 1143 deelnemers
65ste van de 365 masters
gemiddelde van 25km/h
Wie zin heeft om ook eens een strandrace te rijden, ziehier de data van de volgende Belgische edities:
- 26/12/10 De Haan (32 en 54 km)
- 23/01/11 Blankenberge (26 en 53 km)
- 13/02/11 Bredene (duo raid van 40 km)
- 13/03/11 Knokke-Heist (24 en 48 km)
